وبـنوش ( حسن ملائی شاعر )

مهم شده ای دختر

مهم تر از کتاب های نخوانده ی دنیا

از پایان فیلم های عاشقی

وقتی « بوگارت »

کلاه را می کشد روی پیشانی

سیگار را خاموش می کند

زن می رود

و « کازابلانکا »

شهری می شود تاریک

مهم تر از عطرهای تازه در تاکسی

از چشم های ناخوانده

میان کسالت عصر و

چای سرد بر میز

قسمتی از شعر کازبلانکا(1) اثر محمود بهرامی از کتاب : صبح روز بعد کازابلانکا ، انتشارات بوتیمار - سال 1392 - صفحه 16

یکی از کتاب های شعری که به تازگی - و از طرف خود شاعر ، که در موسسه ی کارنامه ، استادم بود - به دستم رسیده ، کتاب  [...] - گزینه شعرهای غنایی حافظ موسوی انتشارات نصیرا است . جالب اینکه نام کتاب به علت تیغ سانسور سه نقطه است . در زیر ، یک شعر از این کتاب را گذاشته ام و امیدوارم شما خوانندگان عزیز به غرفه 49 ( انتشارات نصیرا ) در نمایشگاه کتاب امسال ( 1395 ) سری زده و این کتاب را تهیه فرمائید :

از « خرده ریز خاطره ها » 2

ساندنیست ها سلاح هایشان را زمین گذاشته بودند

زاپاتیست ها

با دولت بورژوا ، از در ِ مذاکره در آمده بودند

تو هنوز اما با من در جنگ بودی

می خواستیم تعطیلات مان را در کوبا بگذرانیم

پول مان کم بود

در لاهیجان هتلی کرایه کردیم

تا عصرها در شیطان کوه قدم بزنیم

و در برابر دیدگان چایکاران و باد

بر هم بوزیم

این ها خواسته ی من بود

تو بلیت را پس فرستادی

و من در تهران ماندم .

                                     مهر 85

از کتاب :  [...] - گزینه شعرهای غنایی حافظ موسوی- انتشارات نصیرا - سال 1393 - صفحه 55 و 56

- « وجودی ناشاد که رنجهای نهانی قلب او را صد پاره کرده است ، ولی لبانش را چنان ساخته اند که هر گاه آهی یا ناله ای از آنها بر می خیزد ، چنان است که گویی نوای دل انگیز موسیقی به گوش می رسد . »

بر گرفته از کتاب « گزیده ی اشعار صائب تبریزی به انتخاب و شرح : جعفر شعار - زین العابدین مؤتمن و مقدمه ی حسن انوری » - انتشارات بنیاد - سال 1374 - صفحه ی 27 - پاراگراف دوم

گاهی اوقات کسی را در درونم می کشم
گاهی اوقات برای کسی گل می برم
گاهی اوقات به دوران کودکی بر می گردم
و گاهی نمی دانم کجا هستم و چرا نفس می کشم ؟

...

و این زبانِ مبهم من است

 و هست که همین است به هست

ساده ترین ام به روشنا

و روشن ترین ام به سادگی !

سهمِ بسیار من

همین بوده که عطرِ تو را

نشئه ی نی بمیرم بَرات

به من بگو

من از این جهان

چه برخورده ام جز کیمیایِ کلماتی

که از دهان سلیمان شنیده ام

...

قسمتی از شعر « بارش نقره از قیام نی » از کتاب « پنهانی چند شعر عاشقانه برای دو سه نفر » از « سید علی صالحی » - انتشارات نگاه - سال 1392 - صفحه 18

می توان سال تولد وی را 3-624 پیش از میلاد دانست ، و این ، دوران وی را ، معاصر پادشاهان ماد و نیز کوروش می سازد . ( به نقل از شرف الدین خراسانی ، سال 1382 ، ص 123)

طالس ، وقوع کسوفی را در سال 585 پیش از میلاد پیش بینی کرده بود و این خود نشانه ای می تواند باشد که وی نخستین یونانی است که دانش هندسه را از مصر به یونان آورده بود . ( همان منبع ، ص 125 )

دیوژنس می نویسد که : « طالس در واقع ارتفاع اهرام مصر را به وسیله ی سایه ی آنها اندازه گیری کرد و آن از راه مشاهده ی زمانی بود که سایه ی ما مساوی بلندی قامت ماست » ( همان منبع ، ص 126 )

اصل های نخستین مادی برای اشیاء وجود دارد ، که همه ی چیزها از آن پدید می آیند و از آن تشکیل شده اند و در آن نیز بار دیگر از میان می روند . و طالس که بنیانگذار این گونه فلسفه است ، اصل نخستین یا آرخه را آب می داند و همچنین عقیده دارد که زمین بر آب قرار گرفته است .( به نقل از شرف الدین خراسانی ، سال 1382 ، ص 127 و 128 )

نظریات «  آناکسیماندروس » فلیسوف قرن ششم قبل از میلاد درباره ی پیدایش جاندارن و انسان :

« آناکسیماندروس می گوید که نخستین جانداران در رطوبت پدید آمدند ، پیچیده در پوسته هایی خاردار ، و همچنان که عمرشان فزونی گرفت ، به قسمت خشکیتر بیرون آمدند ، و هنگامی که آن پوسته شکسته شد ، در زمانی کوتاه تغییر زندگی دادند . »

« وی می گوید که در آغاز ، انسان از جاندارانی از شکل دیگر زاییده شده بود ، زیرا جانداران دیگر به زودی برای خود خوراک می جویند ، ولی تنها انسان نیازمند پرستاری طولانی است . بدین علت اگر وی از آغاز به شکل کنونی خود می بود ، نمی توانست زنده باقی بماند . »

« جانداران از رطوبتی که به وسیله ی خورشید بخار شده بود ، پدید آمدند . انسان در آغاز همانند جاندار دیگری ، یعنی ماهی بود »

« در آغاز انسان ها در درون ماهیان پدید آمدند و تغذیه شدند ، درست مانند سگ ماهیان ، و پس از اینکه به اندازه ی کافی برای کمک به خود شایسته شدند ، در این هنگام بیرون خزیدند و به خشکی در آمدند »

صفحه 141 از کتاب « نخستین فلیسوفان یونان - اثر شرف الدین خراسانی - انتشارات علمی و فرهنگی - سال 1382

مرا با خاک می سنجی ، نمی دانی که من بادم

نمی دانی که در گوش کر افلاک فریادم

نه خود با آب کوثر هم سرشتم ، نز بهشتم من

که من از دوزخم ، با آتش نمرود ، هم زادم

نه رودی سر به فرمانم که سیلابی خروشانم

که از قید مصب و بستر و سر منزل آزادم

گهی تنگ است دنیایم ، گهی در مشت گنجایم

فرو مانده است عقل مدّعی ، در کار ابعادم

برای شب شماری ، چوب خَطِّ  روزها ، کافی است

جز این دیگر چه کاری هست با ارقام و اعدادم ؟

به جای فرق خود بر ریشه ی خسرو زنم تیشه

اگر چه عاشق شیرینم و از نسل فرهادم

گهی با کوه بستیزم ، گه از کاهی فرو ریزم

به حیرت مانده حتّا آن که افکنده است بنیادم

همان مردن ولی از عشق مردن بود و دیگر هیچ

اگر آموخت حرف دیگری جز عشق استادم

به زخمی مرهمم کس را و زخمی می زنم کس را

شگفت آورترینم ، من چنینم ، جمع اضدادم !