غزل اول :
خورشید را حاجب تویی، اومید را واجب تویی /// مطلب تویی طالب تویی، هم منتها هم مبتدا
( وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن )
غزل دوم :
گیرم که خارَمْ خارِ بَد، خار از پیِ گُل میزَهَد /// صَرّافِ زَر هم مینَهَد، جُو بر سَرِ مِثقالها
( وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن )
غزل سوم :
زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کم /// زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا
زین سوی تو چندین حسد چندین خیال و ظن بد /// زان سوی او چندان کشش چندان چشش چندان عطا
( وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن )
غزل چهارم :
ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ منصورِ ما، /// جوشی بِنِه در شورِ ما؛ تا مِی شَوَد انگورِ ما
ای دلبر و مقصودِ ما، ای قبله و معبودِ ما، /// آتش زدی در عودِ ما؛ نَظّاره کُن در دودِ ما
( وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن )
غزل پنجم
ای عشق چون آتشکده در نقش و صورت آمده /// بر کاروان دل زده، یک دم امان ده یا فتی
آیم کنم جان را گرو، گویی مده زحمت، برو /// خدمت کنم تا واروم گویی که ای ابله بیا
بر گرد ماهش میتنم، بیلب سلامش میکنم /// خود را زمین برمیزنم زان پیش کو گوید صلا
( وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن )
غزل ششم
بگریز ای میر اجل از ننگ ما از ننگ ما /// زیرا نمیدانی شدن همرنگ ما همرنگ ما
زین باده میخواهی برو اول تنک چون شیشه شو /// چون شیشه گشتی برشکن بر سنگ ما بر سنگ ما
اسحاق شو در نحر ما خاموش شو در بحر ما /// تا نشکند کشتی تو در گنگ ما در گنگ ما
( وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن )
غزل هفتم
بنشستهام من بر درت تا بوک برجوشد وفا /// باشد که بگشایی دری، گویی که برخیز اندرآ
غزل نهم
بر دست من نِه جام جان، ای دستگیر عاشقان /// دور از لب بیگانگان، پیش آر پنهان ساقیا
رو سخت کن ای مرتجا، مست از کجا شرم از کجا /// ور شرم داری، یک قدح بر شرم افشان ساقیا
